In het centrum is een winkel met hardloopschoenen. Al heel vaak ben ik daar voorbijgelopen. Mogelijk omdat ik niet hard genoeg loop. Of niet genoeg hardloop. Traagheid heeft doorgaans mijn voorkeur. Dan ontstaat de tijd om al wat voorbijkomt in me op te nemen. Zo ook deze winkel. Zo ook vandaag het grootste wandelevenement ter wereld dat zich op dit moment in het centrum van onze stad afspeelt. Meer dan veertig podia met muziek, mensenmassa’s aan publiek inclusief alcohol, friet en shoarmadampen komen al van kilometers door de lucht tegemoet. Dan nog niet over de indringende geur van omgevallen dixie-toiletten,Meer >>>De schoen aantrekken die past

Nadat mijn moeder de kinderen had grootgebracht, heeft ze een baan gevonden in een verzorgingstehuis. Ze wilde beslist ons zelf grootbrengen en ons niet wegstoppen in een kinderdagverblijf. Daar ben ik haar dankbaar voor. Stel je voor!In het verzorgingstehuis waar ze is gaan werken, wonen nonnen. Het is een voormalig klooster. In mijn jeugd ging ik graag naar het klooster toe, nog voordat het mijn moeder haar werk werd. Vanaf dat ze daar begon spreekt ze van veel plezier in de omgang met de bewoners. Ze heeft me veel verteld over de nonnen. Die staan heel dankbaar in het leven.Meer >>>De typmachine

De allesomvattende schoonheid in eenvoud is lastig te omschrijven. Daar zijn simpelweg gewoon geen woorden voor. Het zijn vooral onze hoofden die kwesties complex kunnen maken en vice versa. Een complexe kwestie kan ook een hoofd doen breken. Of verder openstellen. Grenzen verleggen. Het was enige tijd geleden dat ik me aan deze kant van het land begaf. Twee jaar ongeveer. In 2017 was ik hier voor het laatst. Ook op de fiets. De kaasstreek en uitgestrekte weides en akkers van West-Fries Noord-Holland zijn een aangenaam decor om met de fiets te doorkruisen. Het herinnerde me aan de fietstocht vanMeer >>>Op bezoek bij Wim Vonk